การเขียนแสดงความคิดเห็น
ขั้นแรกของการเขียนแสดงความคิดเห็นคือ
การเขียนเกริ่นนำ หรืออารัมภบท เท้าความถึงข้อความที่ได้อ่านหรือได้ยินได้ฟังมา เมื่อสามารถจับประเด็นของเรื่องที่อ่านที่จะแสดงความคิดเห็นได้
ขั้นที่สอง
ควรเขียนให้ชัดเจนว่าเห็นด้วยหรือเห็นต่าง สนับสนุนหรือโต้แย้ง ถ้าสนับสนุนก็ต้องเสนอความคิดเห็นคล้อยตาม
หรือเพิ่มเติมเพื่อขยายความคิดเห็นให้กว้างขึ้น ละเอียดขึ้นและชัดเจนขึ้น ไม่ใช่เขียนซ้ำซ้อนกับข้อความเดิมที่มีอยู่แล้ว
แต่ถ้าโต้แย้งก็ต้องมีการเสนอความเห็นที่ต่างออกไป โดยชี้ให้เห็นว่า เหตุผลใดจึงไม่เห็นด้วย
ดังนั้นจะเห็นว่า การให้เหตุผลหรือการอ้างเหตุผลนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ในการแสดงความคิดเห็น
ไม่ใช่ใช้อารมณ์ความ รู้สึกแต่เพียงฝ่ายเดียว
ขั้นสุดท้าย ขั้นตอนการสรุปรวม
ในประเด็นที่แสดงความคิดเห็น เพื่อเป็นการย้ำให้ผู้อ่านได้เก็บไปคิดไตร่ตรองต่อไป
การเขียนก็จะมีลักษณะเดียวกัน หากไม่ใช่การนำเสนอข่าวหรือหลักวิชาการที่แน่นอนหรือการบันทึกประจำวันแล้วนั้น
ถ้าผู้เขียนต้องการเสนอความคิดเห็นส่วนตัวในเรื่องใดกับสิ่งที่เขียน ควรจะทำตามหลักการหรือขั้นตอนทั้งสามนี้
เพราะ
1. ประเด็นที่เขียนไม่กลายเป็นประเด็นหัวแตก
คือ โยงไปเรื่อยจนสรุปไม่ลง
2. ผู้อ่านได้คิดตามจากสิ่งที่ได้อ่าน
และมีการวิเคราะห์ พิจารณาไตร่ตรองข้อมูลที่อ่านด้วยเหตุผล อ้างอิง หรือความรู้ความเข้าใจ
3. หากมีการแสดงความคิดเห็นกลับมาไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือเห็นต่าง
แบบมีเหตุผล ไม่ใช่การต่อว่ากันจนผิดวัตถุประสงค์ของหัวข้อประเด็นนั้นๆ ก็ย่อมเป็นการขยายความคิดของผู้เขียนเองได้ด้วย
ดังนั้น การเสนอความคิดเห็นใดๆ ควรเป็นไปในรูปแบบของผู้มีเหตุและผล
ไม่ใช่การใช้ความคึกคะนองของถ้อยคำหรือการใช้อารมณ์ส่วนตัวที่ขาดเหตุผลรองรับมาเผยแพร่จนเกินพอดี
ที่มา http://www.showded.com/myprofile/mainblog.php?user=JACKULA&jnId=13066
